Fotyga demoluje stosunki z Rosją
18 maja 2007
Polska dyplomacja do niedawna uchodziła za całkiem przyzwoitą. Poprzedni ministrowie: Krzysztof Skubiszewski , Andrzej Olechowski , Władysław Bartoszewski , Dariusz Rosati , Bronisław Geremek , Włodzimierz Cimoszewicz , Adam Daniel Rotfeld , Stefan Meller co do jednego byli fachowcami, niezależnie myślącymi reprezentantami Polski w Europie. Różnie ich można oceniać, ale każdy z osobna przyczynił się do zauważalnego wzrostu znaczenia Polski na arenie międzynarodowej po odzyskaniu pełnej suwerenności, wejście do NATO i Unii Europejskiej to w znacznej mierze ich zasługa. Zasługa dobrej dyplomatycznej szkoły. Można im wiele zarzucić szczególnie jeśli chodzi o dobre stosunki z Rosją, nie potrafiliśmy nawiązać naprawdę przyjaznych relacji ze wschodnim sąsiadem. Inna rzecz, że niemała w tym rola samych Rosjan. Były jednak też ogromne plusy polskiej polityki wschodniej - jak choćby doprowadzenie do wyjazdu wojsk radzieckich, nawiązanie bliskich relacji z Litwą i Ukrainą pomimo zaszłości historycznych. To wszystko się skończyło, nastała Anna Fotyga.
Jak zdemolować stosunki z Rosją?
Anna Fotyga nie znalazła czasu na robocze spotkanie w Moskwie, z trudem - ale wyjaśnienia minister przyjmuję, choć nie popieram. W takich sytuacjach należałoby jednak odpisać i podać powód dla którego spotkanie nie jest możliwe, im bardziej błahy ten powód tym większy prztyczek w nos strony rosyjskiej. Skoro już Pani Minister rozdawała prztyczki to mogła odpisać o ważnym spotkaniu z radomskim kołem filatelistów. Nie odpisywać w ogóle? Prywatnie to zwyczajnie niegrzeczne, w dyplomacji - znacznie gorzej.
To niestety nie koniec.
Minister powiedziała w czwartek, że rosyjskie embargo na polskie produkty jest “pewnym rodzajem wypowiedzenia wojny“. To już nie jest lapsus językowy, to jest sabotaż polskiej polityki i naszych interesów wobec Rosji. Był kiedyś taki dowcip: “Kto to jest dyplomata? To taki ktoś, kto jak ci powie ’spadaj’ to czujesz podniecenie w związku ze zbliżającą się wyprawą”. Pani minister najwyraźniej postanowiła nieco “odświeżyć” uświęcony wielowiekową tradycją język eleganckiej sztuki dyplomatycznej. A może tego akurat dowcipu nie znała? Nie wygląda jak ktoś, kto zna się na żartach. W każdym bądź razie Pani Minister pogrążyła właśnie nasze stosunki z Rosją na bardzo długo, nie mam żadnych wątpliwości że po tym jak stronę rosyjską spotkał skandaliczny afront przygotowany przez nieodpowiedzialną minister-sabotażystkę, po tym jak jej nieodpowiedzialne słowa przetrawi strona rosyjska możemy się spodziewać dalszego upadku wzajemnych stosunków. Gratulacje Pani Minister.
Michał Gwiazdowski, Dziennik Rosyjski
W opinii rosyjskich kół eksperckich najbliższy szczyt w Samarze, ma się okazać najgorszym spotkaniem przywódców UE i Rosji. Pytanie tylko dla kogo? Odpowiedź jest prosta, dla Rosji.Skończyły się czasy naiwnej sielanki, kiedy UE pchała się w objęcia Kremla bez opamiętania. Na szczęście dla UE, panowie: Schröder, Berlusconi i Chirac odeszli do historii. W Europie zwiększyła się świadomość, oraz wiedza na temat metod prowadzenia polityki zagranicznej przez Rosję. To, że dzisiaj rosyjscy eksperci wykręcają „kota ogonem” i nieudolnie wbijają kliny w UE, to ich problem i sprawa. Tekst w „Gazecie Wyborczej” z 15 V 2007, „Rosyjski szczyt lekceważenia UE”, to doskonały materiał do analizy dla specjalistów MSZ. Można się dowiedzieć, że według Siergieja Kardanowa, „Rozszerzenie UE o kraje Europy Środkowej było błędem(…). Anonimowy dyplomata rosyjski (że się jeszcze dziwię, anonimowością) uważa: „Polskie weto wobec negocjacji umowy UE-Rosja, przedstawia się w Rosji, jako szantaż, któremu nie wolno ulec”. Najciekawszą konkluzją jest opinia Timofieja Bodaczowa z moskiewskiego Ośrodka Studiów Europejskich, „Rosja nie powinna się przejmować brakiem nowej umowy o partnerstwie”. Jak pamiętam wypowiedzi Putina sprzed kilku tygodni, to miał raczej inne zdanie. Wiadomo, że rzecz rozbija się tak naprawdę o dostęp do sektora energetycznego Rosji przez firmy zachodnie. Na taki krok, Kreml nigdy się nie zgodzi i będzie nadal „wykręcał kota ogonem” i dalej uprawiał czarny PR. Mam nadzieje, że z coraz gorszymi efektami. Szczyt w Samarze, pokazuje jedno, że sielanka dla Rosjan się skończyła przyszedł czas na twarde, męskie negocjacje.
